ทำไงถึงจะมีความสุข

คุยกับกระผม

จริงเหรอ

งืมม

ชงชาไทยเป็นมั้ย

ซื้อผงสำเร็จรูป เทน้ำร้อน

ยากจัง ทำใจเนี่ย

มันไม่อร่อยอะดิ

ถ้าความสุขคือการชงชาไทย ก็ชงชาไทย

แล้วความสุขของแรดคืออะไร

ความสุขของผมถ้าชั่วคราวคือการทำให้คนอื่นมีความสุข

อยากรู้เหมือนกันว่าชงชาไทยจะมีความสุขไหม ตอนนี้แค่อยากกินเฉยๆ

หรืออย่างน้อยทำให้เค้าค้นพบหนทางไปสู่ความสุข

แล้วที่ยั่งยืนกว่าคืออะไร

อาจจะเป็นการไปเรียนรู้วิธีการชงชาไทยให้อร่อย แทนที่จะใช้ชาสำเร็จรูป

555555555

แกเก่งอะ ตลก

เห็นมั้ย อย่างน้อยคุณก็มีความสุขขึ้นมานิดนุง

เป็นคนน่ารักนิดนึงนะเนี่ย คนรอบตัวคุณโชคดีจังที่มีคนแบบคุณอยู่ด้วย

ขอบคุณสำหรับคำชมนะ คุณก็เหมือนกันจริงๆเป็นคนน่ารักมาก พยายามทำให้ตัวเองมีความสุขมากๆ จะน่ารักยิ่งๆขึ้นไปอีก

ถ้ามันทำง่ายๆ คงจะดีนะ เราก็อยากมีความสุขง่ายๆ เหมือนกัน

ลองทำกิมจิแมงกะพรุนอาจจะช่วย

ความสุขง่ายๆจริงๆหาได้จากทุกที่ ทุกสิ่งเลยนะ แต่คนส่วนใหญ่จะตกอยู่ในความไม่สุข ความเครียด ความคิดมาก ความเศร้ากันง่ายกว่า มากกว่าเลยลืมที่จะทำให้ตัวเองเป็นสุขไป

ยึ๋ย แมงกะพรุนน

อร่อยออกนะ

เหมือนความสุขมันจะอายุสั้นกว่าความรู้สึกอื่นๆ มาไวไปไว พอไปก็ไม่เหลือร่องรอยอะไรให้คิดถึงเท่าไหร่ ในขณะที่ความทุกข์มันจดจำง่ายกว่ามาก อยากรู้ว่าทำไมเหมือนกัน

กินซะ ไม่กินจะหิวโซ

เค กินแล้ว จบที่มาม่า

555

แล้วทางนู้นกินอะไรยัง

ยังเลยแต่ว่าจะนอนก่อนนะ

เดี๋ยวจะฝันถึงชาไทยอร่อยๆกับกิมจิแมงกะพรุนแทนให้นะไม่ต้องห่วง

เร็วๆ ฝันเลยนะ กินแมงกะพรุนให้เต็มที่ รับรู้ความอร่อยของมันซะ

ฝันไปเถอะ ไม่อาวยึ๋ยๆ แค่ฝันเห็นแต่ไม่เอาเข้าปาก

1) สมองเราถูกออกแบบมาให้จำ “ภัย” ได้ดีกว่า “ความสุข” ในเชิงวิวัฒนาการ มนุษย์ที่จำอันตรายได้ดี มีโอกาสรอดชีวิตมากกว่า สมองส่วนที่เกี่ยวกับอารมณ์อย่างอะมิกดะลา (amygdala) จะตอบสนองต่อสิ่งลบหรือภัยคุกคาม

แรงและเร็วกว่า ทำให้ความทุกข์ ความกลัว ความผิดหวัง ฝังแน่นในความจำมากกว่า นักจิตวิทยาเรียกสิ่งนี้ว่า “negativity bias” — แนวโน้มที่เราจะให้ความสำคัญและจดจำประสบการณ์ด้านลบมากกว่าด้านบวก

2) ความสุขมักเป็นสภาวะ “ปรับตัวได้” มีแนวคิดที่เรียกว่า “hedonic adaptation” หรือการปรับตัวทางอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีแค่ไหน

เช่น ได้งานใหม่ มีความรัก หรือประสบความสำเร็จ ไม่นานเราจะ “ชิน” กับมัน แล้วระดับความสุขจะกลับสู่ค่าปกติของเรา ความสุขเลยดูเหมือนมาไว ไปไว เพราะสมองมองว่ามันไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนต้องจำเพื่อความอยู่รอด

3) ความทุกข์มักมี “เรื่องราว” ให้ทบทวนซ้ำ เวลาทุกข์ เรามักคิดวน (rumination) “ทำไมเขาพูดแบบนั้น” “ถ้าเราทำอีกแบบจะดีกว่าไหม”

การคิดซ้ำ ๆ ทำให้ความทรงจำนั้นฝังลึกขึ้น แต่เวลาเรามีความสุข เราไม่ค่อยนั่งทบทวนมันซ้ำ ๆ แบบเดียวกัน

4) ความสุขบางแบบไม่ได้ทิ้ง “ร่องรอยชัด” ความสุขเล็ก ๆ เช่น ลมเย็นตอนเย็น เพลงเพราะ ๆ หรือรอยยิ้มใครบางคน มันอาจไม่ได้มี “เรื่องเล่าใหญ่” ให้จำ

อ้าว ไหนว่าจะนอนแล้ว

บางทีความสุขอาจไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ “อยู่ยาว” แต่มาเพื่อให้เราหายใจได้ พักแล้วเดินต่อ ในขณะที่ความทุกข์เหมือนครูที่เสียงดัง เลยจำแม่นกว่า

มาช่วยหาคำตอบก่อน ไม่รู้จะชอบอ่านอะไรแบบนี้มั้ยนะ

ชอบนะ5555 แต่แอบเหมือนบทความในข้อสอบสมัยมัธยม อ่านแล้วนึกออกเลยว่าโจทย์จะถามอะไร 555

ก็อ้างอิงจากที่คุณสงสัยนั่นแหละ

มีอะไรสอบถามเพิ่มเติมได้ตลอดนะ ไม่คิดค่าบริการ chatgpt ในมือพร้อมเสมอ

ประโยคแรกเหมือนฝ่ายบริการลูกค้ามาก

ขอบคุณมากนะ เดี๋ยวเราส่งแมวไปให้เลี้ยงเป็นของขวัญ กินเยอะ พูดมาก จะได้ไม่เหงา

แล้วมาม่าทำให้มีความสุขมากน้อยขึ้นแค่ไหน

มีแมวด้วยรึ ว้าว

ที่บ้านมีหมานะ กลัวน้องแมวขนจะกระจุยถ้าส่งมา

รับมาเลี้ยงวันที่ 31 ธันวานี่เอง ลูกแมวจรสีเทา วันแรกหนัตอนกครึ่งโล ตอนนี้หนัก 3 โลแล้วอะ กินเก่งมาก

หมาหรอ อายุเท่าไหร่แล้ว สีอะไร

ง่า ขอฝากปั้นให้ถึงสัก 10 โลให้ตัวอ้วนตุบ

อาจจะอ้วนไม่ได้นะ เขาเป็นหนุ่มน้อยตัวเพรียว เดือนที่แล้วพาไปหาหมอก็ไม่มีใครคิดว่าจะหนักถึงสองกิโล ตัวยาวเป็นทุน หุ่นดีตลอดกาล

มีหมาแก่อายุมากแล้วแต่ดื้อเงียบสีน้ำตาลกับขาวตามพันธุ์ และอีกตัววัยรุ่นกำลังซนสีขาวล้วนรูปร่างเหมือนถังแก๊สไซส์มินิ

ถังแก๊สคำเดียวรู้เรื่อง

เป็นหนุ่มน้อยหุ่นดีซะด้วย ระวังออกจากบ้านไปสาวๆติดตรึมนะ

เหนื่อยมั้ยเลี้ยงแมว

คิดว่าเสน่ห์แรงแน่ๆ ตัวสีเทาเข้มเลย เขาว่าแมวสีเข้มคือแมวหน้าตาดีในสังคมของแมว ก็อาจจะจริงนะ ที่บ้านแม่เราเลี้ยงอีก 4 ตัว สีเข้ม 3 ตัวมาจากคนละที่เลย มีตัวเดียวสีขาว โดนรังแกตั้งแต่เด็กจนโต

เหมือนแมวจะไม่ค่อยชอบแมวสีขาวกัน ไม่ใช่แค่บ้านเราที่แมวขาวโดนรังแกบ่อยๆ อะไรที่อยู่กันเป็นสังคมนี่หนีไม่พ้นเรื่องแบบนี้เลยเนอะ

ตอนเด็กอะเหนื่อยมากกก เหมือนเลี้ยงเด็กเล็กเลย ต้องให้ข้าวตรงเวลา เล่นด้วย ต้องกอดต้องอุ้ม นอนตัก นอนบนอก ไม่งั้นไม่หลับสักที

แล้วพลังงานเยอะมาก เล่นแรง วิ่งวุ่น อะไรปีนได้ปีนหมด อะไรกัดได้กัด เห็นอะไรขยับก็ไม่ได้ แม้กระทั่งมือและเท้าคนให้ข้าว นี่แผลเต็มแขนเลย แต่เริ่มโตก็ดีขึ้น แมวก็เหมือนเด็ก สอนได้ แมวจะเป็นยังไงก็อยู่ที่

คนเลี้ยงด้วย

แต่เราไม่ได้เหนื่อยมากถ้าเทียบกับคนอื่น เราให้อาหารเม็ดเป็นหลัก กินเปียกแค่สัปดาห์ละสองวัน เล่นกันมากสุดวันละชั่วโมง พาวิ่งให้เต็มที่เลย เดี๋ยวเหนื่อยก็หลับปุ๋ย ไม่กวนกลางดึก

ดีจังนะ

แต่ช่วงนี้ไม่ได้เล่นด้วยเท่าไหร่ เหมือนน้องเหงาๆ กินข้าวน้อยลง แล้วก็ชอบกวนกลางคืน ปลุกเราเช้าขึ้น เมื่อก่อนปลุกหกโมง เดี๋ยวนี้ปลุกตีห้า พยายามให้ข้าวตอนหกโมงเหมือนเดิม แต่สู้ไม่ไหว 555555 กวนจนยอม

555 นึกภาพออกเลย ถึงขั้นให้ปลุกได้คงเลี้ยงแบบเป็นกันเองมากๆ

พอโตก็คงไม่เหนื่อยแล้ว เพราะคงไม่อ้อนหนักเหมือนตอนเด็ก โตแล้วก็มีชีวิตของตัวเอง

แล้วคุณชอบหมาตรงไหน อยู่ด้วยแล้วเหนื่อยมั้ย

พูดยังกะน้องเป็นลูกคนนึงเติบโตไปต้องมีบ้าน มีรถ มีครอบครัว ภาระหน้าที่ของตัวเอง

ผมไม่ได้ชอบหมามากขนาดนั้น แต่ก็มากกว่าแมว ที่บอกว่าเลี้ยงหมาเพราะเป็น topic สัตว์เลี้ยงหมวดหมู่เดียวกัน แต่ที่ชอบคือชอบคุยกับคุณตอนนี้

ก็คงคล้ายๆ กันนะ แมวโตไม่วุ่นวาย ไม่เรียกร้อง มีเวลาของตัวเอง มีชีวิตของตัวเอง แต่ก็รักกันเหมือนเดิม เราชอบตรงนี้ในความเป็นแมวมาก

คุณพูดเก่งเกินอะ 55555

ปกติไม่ค่อยมีใครชอบคุยกับเราเลย เพราะเราพูดจาน่าเบื่อ เราเองก็ชอบฟังมากกว่าเพราะพูดไม่เก่ง

แต่คุณพิมพ์ค่อนข้างเก่งนะ สำหรับผม การใช้ภาษาของคุณดูไม่น่าเบื่อที่สุดแล้วถ้าเทียบกับคนอื่นๆ

แมวผมชอบ Sphynx พันธุ์ที่ไม่มีขนกับ Maine Coon พันธุ์ที่ตัวใหญ่ๆ แต่ถ้าให้เลี้ยงเองดูแลคนเดียวคงจะไม่ไหว

ส่วนหมา เคยผ่านการเลี้ยงมาแทบจะทุกสายพันธุ์แล้ว และจริงๆแล้ว เคยเป็นคนที่รักหมามากตั้งแต่เด็กๆ แต่หลังจากสูญเสียหมาที่รักมากที่สุดไปก็เหมือนเปิดระบบที่จะไม่รักสัตว์ตัวไหนมากขนาดนั้นอีก

อาจจะเพราะมันคือการพิมพ์ ไม่ใช่การพูด มันใช้แค่สายตากับความคิด ในขณะที่การพูดมันยากกว่ามากๆ เราไม่ค่อยชอบเสียงตัวเอง ไม่ชอบการออกเสียงให้ใครได้ยินเท่าไหร่ มันเหนื่อย

อาจจะเป็นกลไกการป้องกันตัวของผมเองบวกกับเวลาที่จะไปเลี้ยง ไปเล่นด้วย คอยดูแลเอาใจใส่มีน้อยลงด้วย

เข้าใจเลย

ผมเข้าใจ เมื่อก่อนผมก็เคยรู้สึกแบบนั้น ปกติตอนนี้แทบไม่ได้พิมพ์อะไรยาวๆแบบนี้มาสักพักแล้ว ทำให้คิดถึงความรู้สึกนี้เหมือนกัน ต้องขอบคุณ คุณด้วย

มีคำถาม

ถามอะไร ถามเลยย

ทำไมตอนนี้คุณถึงมีแต่แมว แต่ไม่มีแฟน?

มีแฟนมันเหนื่อยนะ เรารู้สึกว่าการมีแฟนมันเหมือนการเลี้ยงหมา และเราไม่ค่อยชอบหมา เราไม่ชอบที่มันรักเจ้าของมากเกินไป เกาะติดตลอดเวลา ไม่มองอย่างอื่นนอกจากเจ้าของเลย เรามีแฟนแต่ละคนก็มีแต่คนนิสัยแบบนี้ เ

เราไม่ชอบคน clingy ไม่ใช่เขาไม่ดี เขาดีมาก แต่ไม่ใช่สำหรับเรา

เป็นคนรักอิสระ แต่ก็ไม่ใช่ไม่ชอบการมี commitment หรือเปล่านะ ตรงกลางของมันอยู่ตรงไหนกัน

อีกเหตุผลคือเรารู้สึกยังไม่พร้อม ยังเรียนไม่จบ ไม่มีความรับผิดชอบ ถ้าจะมีแฟนอีกครั้ง ก็อยากมีความสัมพันธ์ที่พร้อมจะจริงจังกันไปเลย เราไม่อยากรักๆ เลิกๆ เล่นๆ

แล้วถ้าสมมุติว่าเจอหมาที่เรารักมาก มากที่สุด ก็ยังจะมองว่า quality ของการที่อีกคนคิดเรามากเกินไปเป็นข้อเสียอยู่ดีหรอ ก็ไม่ให้หมาตัวนั้นเป็น exception อยู่ดีหรอ

อีกเหตุผลนี่ มีเหตุผลสุดๆเลยแห่ะ ส่วนน้อยเลยถ้าจะเจอคิดและมีความตั้งใจแบบนี้ในสมัยนี้

คีย์เวิร์ดคือรักที่สุดนี่แหละมั้ง พูดแบบเลวๆ คือที่ผ่านมายังไม่เจอใครที่เรารักขนาดนั้น แฟนคนก่อนๆ เขามาชอบเรา เราไม่กล้าปฏิเสธก็เลยคบ

แต่ก็เรียนรู้แล้วว่ามันไม่ดี ก็เลยไม่อยากทำร้ายใครอีก

คุณ MBTI อะไรหรอพอทราบมั้ย

น่าจะ isfj นะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน

ถ้าทำเทสก็ได้อันนี้ แต่เพื่อนเราที่อิน mbti บอกว่าจากการทำเทสมันก็อาจจะมิสไทป์ได้

อ่าหะ ไม่เป็นไร แต่ถ้าจากการสนทนาไม่ใช่ไทป์ที่พบเจอได้ทั่วไปแน่ๆในผู้หญิง หรือไม่ก็ผ่านการ develope มาผ่านสมควร

p*

อาจจะแปลกๆ แต่คุณเกิดปลายเดือนพฤษภาหรือมิถุนามั้ย หรือตุลา อยากรู้มากก

Isfj ไม่ใช่ว่าเยอะมากหรอ ทำไมไม่ค่อยเจอในผู้หญิง