ทุกคนเราลาออกแล้วนะ🥹

เก่งมาก

กลับมาพักผ่อนก็เนอะ

เป็นยังไงบ้าง

อื้อ 🥹 กอดๆนะ

อิสระมาแล้ว

เราผูกพันกับที่นี่มากด้วยเจ้านายด้วยเพื่อนร่วมงานและเด็กๆทุกคนที่เรารักเหมือนลูก แต่คนเราต้องเติบโตใช่ไหมต้องเดินไปข้างหน้าต่อไปเรื่อยๆ

เราก็พึ่งลาออก จับมือกันนะคะ เรารักเพื่อนที่ทำงาน ไม่อยากไปไหนเลย แต่เจ้านายชอบสั่งอะไรเร่งๆ

ได้งานแล้วใช่มั้ยคั้บ

งานที่นี่ดีต่อสุขภาพจิตเงินเดือนอาจจะไม่สูงแต่เวิร์คบาลานซ์ดีมาก เข้างานเป็นเวลาออกงานเป็นเวลา ไม่ติดต่อหลังเลิกงานทุกคนเคารพกัน วันหยุดเยอะทำให้หยุดสอง ไม่รวมวันหยุดนักขัตฤกษ์ จะมีอยู่ประมาณสี่เดือนท

ประมาณสี่เดือนที่ได้หยุดโดยประมาณสองอาทิตย์และได้รับเงินเดือนเต็ม และจะไม่มีการติดต่อพูดคุยเรื่องงานเลยในช่วงเวลาวันหยุด

เราลาออกมาเรียนต่อค่ะเราเสียใจมากทำใจนานมากกรอกใบลาออกไปน้ำตาใหลไป เรากลัวว่าเราจะไม่ได้เจองานที่ดีแบบนี้อีกแล้ว

ดีจังที่กล้าออกจาก safezone ทั้งที่ทุกอย่างดีขนาดนี้ // ดังนั้นหากติดขัดไรในอนาคตยังสามารถมีโอกาสกลับมาที่เดิมได้อยู่ ส่วนของเรา มีความยากด้านงาน มีข้อเสียบ้าง ถือว่าเคสหมีทำให้เราคิดว่า การเติบโตสำคั

ขอให้หมีเจอสิ่งที่ดีกว่านี้น้า

นั่นสิ กล้าออกจาก safezone ขนาดนี้เก่งมากกกก

แต่ต้องยอมรับว่ามันไม่ใช่งานที่ไม่ทำให้เราเติบโตและเป็นคนเก่งเลยค่ะแต่เป็นงานที่ทำให้เราอยู่ได้เรื่อยเรื่อยใช้ชีวิตได้ทุกวันอย่างมีความสุข

ตอนนี้เราเขียนใบลาออกสิ้นสุดอาทิตย์หน้า ซึ่งเราอยากจะกลับไปทำงานมากแต่มันคงไม่ทันแล้วซึ่งมันก็มีแต่ข้อเสียในเชิงงานยากแต่เพื่อนดีเราคิดถึงเพื่อนเราไม่อยากไปเริ่มต้นใหม่รู้จักใครขี้เกียจใช้เอเนอจี้มาก

ถึงเราจะจบมาไม่ตรงสายไม่มีใบประกอบแบบเพื่อนเพื่อนแต่ทุกคนเคารพเรามาก เรียกเราด้วยชื่ออาชีพของเขาถึงเราจะไม่ใช่

แล้วอะไรถึงเป็นจุดที่หมีตัดสินใจลาออกเหรอ

ฟังแล้วเป็นที่ๆดีจริงๆ

ทุกวันนี้เราอยู่ได้ด้วยเงินแฟนค่ะ เพราะเงินเดือนเราสตาร์ตเท่าเด็กจบใหม่ทั้งที่เราจบเกียรตินิยมอันดับสองมา

เรากลัวว่าวันนึงเราไม่มีเขาคอยซัพพอร์ตเราเราจะอยู่เองไม่ได้ด้วยฐานเงินเดือนแค่นี้ค่ะ

เลยลาออกมาเรียนสายสุขภาพที่เป็นวิชาชีพที่การันตีว่าตัวเราจะสามารถช่วยเหลือดูแลตัวเองได้ไปตลอดชีวิตของเราโดยไม่ต้องพึ่งพาใครค่ะ ส่วนตัวเราตอนนี้เกือบจะไม่เหลือใครในครอบครัวแล้วค่ะถ้าเราไม่เริ่มพึ่งตัวเ

ถ้าเราไม่เริ่มพึ่งพาตัวเองให้ได้ในตอนนี้อาจจะไม่ทัน

เราฝันเอาไว้เรื่องการมีลูกแล้วถ้าเงินเดือนเราแค่นี้แม้แต่ความฝันก็เกิดขึ้นไม่ได้ด้วยซ้ำ เราไม่ได้เป็นคนมองโลกในแง่ร้ายนะคะ แต่ถ้าเราจะท้องเราก็ต้องยอมรับว่าเรามีโอกาสเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวได้ตลอดเวลา

เราก็เลยรู้สึกว่าถึงตรงนี้มันจะอยู่ตัวก็จริงแต่ในอนาคตภายภาคหน้า ไม่มีอะไรรับรองชีวิตเราได้เลย