Back
เป็น แต่ก็ทำได้แค่หางานต่อไปเรื่อยๆ
กอด
นี่ยังไม่ได้หางานประจำเลย เคยไปสัมที่นึงเพราะเพื่อนชวน แต่ก็ไม่ผ่าน ตอนนี้รู้สึกชีวิตล่องลอยมาก 555555
แต่ก็ยังดีที่พอมีฟรีแลนซ์อยู่บ้าง
แต่มันไม่มีไฟเลย กลัวไปสมัครละเข้าลูปนายทุน
แต่ตอนนี้แบบ หรือกุต้องทำไรสักอย่าฃ55555
เป็นนี่แบบเหม่อมากกูจะเอาไงกับชีวิตดีวะ งานก็หาไม่ได้สักทีเห็นเพื่อนมีงานทำกันหมดล่ะก็รู้สึกแบบหรือกูพักนานไปวะ
เห้ย นี่เป็นจบมาตั้งแต่มีนาปีแล้ว ตอนนี้ยังไม่ได้งานเลยเพื่อนทำไปปี1พอดีกำลังย้ายฃาน เรายังไม่เริ่ม
จะสมัครไปเรื่อยก้ไม่รู้จะเป็นเด็กจบใหม่ได้อยู่ไหม
เออๆเหมือนกันต่าย จบพร้อมกัน
ลองไปลงเรียนพวกวิชาชีพดู ทำเล่นๆ ไม่ก็เรียนคอร์สเพิ่มไรงี้ดู
จริงๆ เริ่มล่องลอยไม่อยากทำงานละ
เครียดเลยอะ แบบมันรู้สึกแบบว่าหรือกูช้าไปวะแล้วนี่สมัครหลายที่มันก็เงียบอะจนท้อ
555555 แต่อยู่บ้านมันหดหู่นะ ไม่ได้คุยกับเพื่อนเลย
มาก เหมือนเห็ด นี่ส่งสมัครไปเงียบมาก
จริงงง นี่ก็พยายามออกไปไหนนะแต่มันก็แบบอยากทำงานอยากมีเงินเป็นของตัวเองไรงี้คือมันมีแต่รายจ่ายแล้วอะไม่อยากขอทีาบ้าน แต่งานก็ไม่หด้สักที
ฮืออออ ตอนนี้เรียนคอสอิ้งอยู่
แต่คือ คิดว่าทุกคนก็เคว้งเหมือนกัน อยู่แต่บ้าน สมองอืด
ลองลงเรซูเม่ในทุกเว็บดู jobbkk มันขึ้นนะมีใครมาดูแต่ก็แค่มาดู
นี่ลงหมดมันไม่มีเลยเงียบมาก
แบบมีมาดูนะ แตาก็ไม่ได้ติดต่อมา
มากกกกก ยิ่งไม่มีเงิน แต่มีรายจ่ายต้องใช้อ่ะ เครียดมาก อยากรับผิดชอบตัวเอง แต่ยังไม่มีเงิน ฟีลเดยวกันเป๊ะ แล้วชอบเครียด
ยังดีที่สองคนนี้ลงนะ ชั้นล่องลอยยิ่งกว่า🫠
จะเรียนเพิ่มก็หมดไฟไม่อยากเรียนไม่มรสมาธิเรียนแบบกูเป็นไรวะ
นอนไม่หลับอีก เจอโพสต์นี้พอดี555
เห้ย มากกก
ชีวอตวนฃูปป่ะ นอนเช้าตื่นบ่าย
*วนลูป
หมีลองทำเร หว่านดูๆๆ
มาเรามาเป็นเพื่อนกันเถอะกอดคอคุยกันแก้เครียด สรุปเครียดกว่าเดิม555555
ฝืนใจทำๆไป
เป็นอยู่เหมือนกัน มันเริ่มเครียดว่าชีวิตเราจะไม่มีทางไปเลยหรอ
เพื่อนในกลุ่มทยอยมีงานทำกันหมดละ หรือเราเลือกเงิน ก็ลดเรทไม่มีใครติดต่อมา
ใช่ไหมๆๆ เริ่มรู้สึกท้อ เรียนจบมาตั้งเหนื่อย
บางคืนก็เครียดนอนไม่หลับ แบบคิดเยอะเหมือนคืนนี้5555 ว่าแต่ทำไมยังไม่นอน
ใช่ป่ะ แล้วพอมันมีเงินเดือนมันน้อยเกินไปแบบมากๆแบบแล้วกูจะอยู่พอมั้ย
สร้างกลุ่มคุยกันม้ะ5555555
คือเอาจริงๆนะตอนนี้มันกลัวที่จะสมัครงานด้วยซ้ำ แต่ก็อยู่แบบนี้ไม่ได้อะ
จริง เอาๆๆเหฃามสก555
ทั้ฝที่ก็เรียนจบป.ตรี แต่รู้สึกตัวเองไร้ค่าไม่มีค่าอะไร
มึงเครียดจนิงนะ แทบเอาตียก่ายหน้สผากทุกคืนล่ะแบบทำไมกูยังไม่ได้งายวะ
ได้นะ555555
เช้าใจเลยแรด
เข้าใจทุกคน😭
มากๆๆๆ เริ่มติดว่าตัวเองไม่เก่ง ละญาติชอบถามอีกยังไม่ได้ทำงานเหรอ กุจะบ้า
เนี่ยนอนเช้านอนบ่ายแทบทุกวันอะ
มาก เหมือนกัน
แต่เอาจริงต้องเลิกละ สุขภาพแย่มาก นี่พอตื่นบ่าย กินข้าวดึกมื้อเดียว ตรวจเลือด มา น้ำตาลสูงมากก
โฮร ความอัดอั้นนี้
เออญาติคนรอบข้างถามเจอเพื่อนมีงานทำอีกแม่งกดดันจัดอะ แบบรู้สึกกูเรียนมาทำไมวะวุฒิป.ตรีแต่หางานไม่ได้
หรือเราควรสร้างกลุ่มแล้วช่วยกระตุ้นกัน555555
นี่รุ้สึกว่าตัวเองไม่เก่งด้วย
จริง แอบคิดว่าต้อนนั้น ย่าจะสมัครทำไปเลย แต่พอจบแล้วอยากพักสักแปป แช้วจาว555
กลัวสมัครไปละก็ทำไรไม่ได้
เออเอาม้ะ แบบแล้วมันไม่มีคนคุยคนปรึกษามันยิ่งเครียดนะ555555
เหมือนกันแรด สาขาที่เรียนก็ไม่ได้เก่ง
เอาๆๆ ทำไงพึ่งสมัครมา
แบบรู้สึกไร้ค่ามากจริงๆ แบบสมัครไปก็คงไม่มีใครเอา เอาไปก็ไม่รํ้จะทำได้ไหม
แต่ทุกวันนี้อยู่บ้านต่างจังหวัดกับแม่ อย่าว่าแต่เงินเลย อิสระที่รู้สึกว่าชีวิตเป็นของตัวเองก็ไม่ม่
แล้วกลัวอีกอย่างกลัวตอนสัมภาษณ์จะบ้า ไม่รู้จะตอบเข้าว่สอะไร
เอาจริงเข้าใจแรดเลยเพราะตอนนี้ลืมที่เรียนมาแล้ว
มาก กลัวสัมนี่ละ ตอบไม่ได้
จนบางวันกวาดบ้านมองท้องฟ้าว่าเราเกิดมาแค่นี้เองหรอ ไม่มีคอนเนคชั่น ไม่มีสังคม
จริงแรด นี่ก็อยู่ตจวแล้วข้างบ้านอีกชอบพูดชอบถามอะแบบจะบ้า
เครียดมากนี่อยู่กับที่บ้านเจอปัญหาที่บ้านอีก
เออละเวลาผ่านไปยิ่งกากลงๆๆ
+++++
หมดแพสชั่นทุกสิ่งเลย อยู่แต่ในห้องอ่ะ
ทั้ฝที่ก่อนเราจะสอบเข้าป.ตรี ตอนติดเราดีใจมากคิดว่าเรานี่แหละจะเปลี่ยนโลก
จะตั้งใจมีชีวิตที่ดี
จริงงงง ความทรงจำประสบการ์ณฝึกงานบางทรลืมกูทำอะไรไปวะ55555
นี่ลืมสิ้น55
เข้าใจแรดมากก เอาจริงอยากทำงานออฟฟิศเหมือนซีนี่เกา ตึกสูงๆ555 จบมาก
เพื่อนเรามีเงินเดือนกันหมดละ คนที่ไม่เคยเที่ยวต่างประเทศก็วางแผนไปเที่ยว
บาวคนก็อยู่คอนโดกับแฟน นัดเจอกันทานร้านอาหารแพงๆ
นี่ไม่อยากเจอหน้าใครเลย
เข้าใจเลย แค่จะซื้อของตอนนี้ยังลำบากเลย ไม่มีเงิน
เออใช่ป่ะ นี่กับแรดแบบเดียวกันมาก
เข้าใจมาก เพื่อนนัดก็ขี้เกียจไป เพื่อนที่เคยเล่นเกม ก้ทำงานละ เหงาเลอ
แล้วก็ไม่กล้าขอเงินที่บ้านแล้วด้วยแบบเกรงใจอะ
เรารักแม่เรามากนะ แต่เราจะเป็นแค่ลูกของแม่ตลอดไปไม่ได้อะ แต่เราไม่รู้เลยจะทำยังไง ยิ่งอยู่ต่างจังหวัดยิ่งเศร้า
ถูกๆๆๆ
เหมือนว่าโลกนี้มันแคบมากเหลือเกิน เราไม่มีที่ไหนจะไปเลย
มันแบบจะขอเงินก็กระดากปากนะ
คือมันต่องเข้ากทมอะอยู่ตจวมันไม่มีงานจริงๆนะ แต่เริ่มเดือนมันสตาร์ทให้แค่12000แบบห้ะกูจะอยู่ไงวะอยู่ได้มั้ยได้นะแต่มันสมกับที่เราจบมาแล้สจริงหรแ
รู้สึกตัวเองเริ่มเป็นซึมเศร้าบะจริงๆ
ใช่มั้ย คือกดเงินมากอ่ะ
ละสังคมสมัยนี้มันแบบ เห้อ คือเอาจริงๆนะ
อยู่กทม 20,000 ขึ้นถึงจะอยุไ่ด้นะ
เรารู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสังคมเลยอะ
เราก็เป็น ตอนนี้ไม่ได้ตามสังคมอะไรเลย
มันเครียดมันคิดเยอะไปหมดอะไม่รู้จะทำไงแล้วชีวิตอะบางทีมันคิดงี้ จนแบบไม่อยากสมัครงานไม่อยากหางานแล้สอะแต่เราก็ต้องใช้เงิน
ตอนมหาลัยมันยังมีใช่มะ แต่ตอนนี้โลกคนเดียวมาก
ไม่ได้คุยเรื่องเสียภาษีเหมือรเพื่อน ไม่ได้มีชีวิตใช้ คิดแล้วก็ประหบาดนานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้ไปเดินห้าง ซื้อเสื้อผ้าใหม่
จริงๆๆ ไม่กล้าซื้อเสื้อ ซื้อของกิน เหมือนเมื่อก่อน
เวลาผ่านไปเริ่มเสียความฝันไปทุกวันๆ
ถูก คือต้องมีเงินของตัวเองอ่ะถึงจะเลิกคิดได้
จริงงง คือไม่กล้าแม้แต่จะออกไปไหนอะอยู่แต่บ้านเพื่อนชวนก็ปฏิเสธไม่ไปแบบแต่ใจจริงคืออยากไปมาก
อือ ละพอรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมนะ คือมันรู้สึกตัวเองไม่คู่ควรกับอะไรเลย
พอคิดว่าต้องใช้เงินเยอะมันก็ไม่อยากไปแล้วอ่ะ พอเพื่อนทำงานแล้ว เรายังต้องขอเงินพ่อแม่ออกไป มันแบบไม่ไปดีดว่า
แรด โอเคมั้ย นี่ว่ามันยังไม่ถึงเวลาเปล่า เดี่ยวงานก้มา มันมีงานที่คู่ควรกับแรดแน่นอนน
ค้นพบประสบการณ์ใหม่
ในดินแดนไร้ตัวตน
Get it free on
Get it free on