อยากเข้าใจความรู้สึกของการถูกรักและ Support จากใครสักคนจริง ๆ เราพยายามมาด้วยตัวเองตลอดเลย

อยากทำให้บ้างเหมือนกัน เป็นผู้รับมาตลอดเลย

เกิดมีพิการพ่อแม่มีหน้ามีตาในสังคม ไม่เบี้ยงเพราะอาย เลยเอาไปทิ้ง ญาติก็ไปเอามาเลี้ยง

เกิดมา

เป็นเด็กที่ไม่เคยมีของเล่น หรือตุ๊กตาเหมือนคนอื่น จนโตไม่มีตัวการ์ตูนที่ชอบ อยากได้ตุ๊กตาก็ไม่กล้าซื้อ

สู้ๆครับ

อยากเรียนมหาลัยก็ถูกตั้งคำถามว่าพิการจะเรียนทำไมโดยครอบครัวที่ทิ้งเราไป แต่เราก็พยายามจนมีที่เรียนในม.อันดับต้น ๆ หาทุนเรียนเอง ทำงานด้วนเรียนด้วย ป่วยจนต้องผ่าตัดก็หาเงินรักษาตัวเอง

เก่งมากเลยครับ

สู้ๆครับ

จนเราสามารถเรียนจบได้ อาจไม่ได้เกียรตินิยมแบบที่ใจหวังแต่เราก็สามารถเรียนจบได้ มีงานทำ แบะกำลังจะได้ทำงานในงานที่เรามี passion กับมัน

คุณภาพชีวิตอาจจะไม่ได้ดีเท่าวัยรุ่นคนอื่น แต่เราก็ภูมิใจในตัวเองมาก ๆ เสียดายเวลาชีวิตนะรู้สึกว่าใช้มันไม่คุ้มเบย แต่ก็หวังว่ามันจะดีขึ้น

ขอบคุณค่ะ

เอาจริงไม่เคยสัมผัสการถูก Support จากใครเลยแม้กระทั่งคนในครอบครัว เราพยายามมาด้วยตัวเองตลอด

แต่ช่างมันเถอะต่อให้ไม่เคยได้รับ เราก็จะเป็นผู้ให้เหมือนเดิม อาจไม่ได้ Support ด้วยเงินทอง แต่อย่างน้อยก็ Supportกำลังใจ เป็นความสบายใจให้กับคนบางกลุ่มได้