คือเราเกิดที่อีสาน แต่ครอบครัวหรือญาติพี่น้องคือเกิดที่กรุงเทพหมดละมาปักหลักที่อีสานกันแล้วไม่มีใครพูดอีสาน ที่โรงเรียนส่วนใหญ่จะพูดภาษากลางกันแต่พอเราขึ้นมหาลัยเพื่อนคุยอีสานกันหมด

มีเราที่พูดไม่ได้ เราไม่คิดว่าการที่พูดไม่ได้ มันจะเป็นปัญหาจนเพื่อนที่นั่งเรียนด้วยนินทากันในกลุ่มให้ได้ยินเลย ขึ้นปี3ก็เลิกคบพวกนั้นไปแต่มีบางวิชาที่ยังต้องเจอหน้ากันก็ยังแพนิคอยู่เลยค่ะ🥹

เรียนรู้ไว้ไม่เสียหลาย เราจะได้ตามคนทัน นี่หัดพูด เรียนรู้คำศัพท์ของภาษาทุกภาคถ้าแอดวานซ์เกินไปก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

สังคมบูลี่กันชัดๆ

ที่จริงเราพอฟังออกนะคะ แล้วเราก็พยายามพูดภาษาถิ่นผสมกลางแต่เราชินภาษากลางมากกว่า เค้าคิดว่าเราแอ๊บอยากเป็นคนภาคกลาง หัวจะปวด😅

คนพวกนั้นประสาทป่ะเนี่ย

สมัยเด็กไม่ได้สื่อสารภาษาถิ่นเลยหรอคะ

ไม่เลยค่ะแถวที่เราอยู่มีแต่คนภาคกลางกับคนเชื้อสายจีนที่มาปักหลัก เค้าเลยไม่พูดกันค่ะ

โหยเอาจริงๆพูดไม่ได้ก็ไม่น่าผิดไรนะหมีพลาดไปเจอคนแย่แหล่ะนี่ว่าคนดีๆเค้าไม่มานินทาเรื่องพวกนี้หรอกพวกนั้นปญอ