กุโชคดีชิบหายที่เจอผญที่พร้อมจะหารค่าข้าวทุกมื้อ เกรงใจทุกครั้งที่ซื้ออะไรให้ ค่าใช้จ่ายอื่นๆก็หารกัน ดูแลตัวเองได้ดี มันยิ่งทำให้กุอยากดูแลขึ้นไปอีก

จริง

เดทแรก เขาขอให้หาร กุก็ยืนยันจะเลี้ยง พอเค้ายอม รอบหน้าเค้าก็เลี้ยงกลับ

เราก็เปรยนผญแบบนั้น แต่ผชเขาไม่ต้องการค่ะ นอย

ส่วนผมต้องการผญ.ที่ผมมองไปก็ฮีลใจได้พอละ

มันแค่คน 2 คนคิดตรงกัน อะไรมันก็ไปกันได้ รักษากันไว้

คือผชอะ อยากดูแลอยู่แล้ว แค่ผญวางตัวเป็น ทำให้ดูว่าไม่ได้จะมาเกาะ เราก็พร้อมจะช่วยอยู่แล้ว

นี่ก็บอกไม่ต้องเกรงใจอะไรจ่ายให้ได้ก็จะจ่ายให้ ถ้าเธอเกรงใจเธอก็ค่อยเลี้ยงอย่างอื่นเรา ไม่ต้องคิดมาก

ฝ่ายหญิงบอกว่า "ผชกะผญความสามารถในการหาเงินก็ไม่ได้ต่างกัน แล้วทำไมผชต้องดูแลด้วย ไม่ได้เป็นง่อย"

แค่นี้กุก็รักแล้ว

เจอผช มายเซ็ทดี เข้ากันได้ก็ดีแล้วแหละ

ผญ สิ

ในยุคที่ผญบางคนจะเป็นจะตายกะการที่ต้องหารในมื้อแรก กุเจอตัวซีเครทเลย

เราไปเดทแรกมาผชเอาบิลไปจ่ายเองแต่หลังจากออกจากร้านเราก็ถามเขาว่าให้เราช่วยออกไหมแต่เขาไม่เอาเราก็จะเลี้ยงขนมเขาก็ไม่เอาอีก แบบนี้เราทำดีแล้วใช่ไหมคะ 🥲

ไม่ได้กด แค่บอก

แค่แสดงความต้องการว่าพร้อมจะหาร ไม่ใช่จะกินฟรีก็พอแล้ว

เพราะคนเท่าเทียมกันไง

หมีก็ไม่ได้พูดผิดหนิต่าย

คนรักสบายมันเยอะ

กูก็เคยมี แต่พึ่งเลิก🥺

รักษาไว้ผญมายเซ็ทดีอะ ผญผชหาเงินได้เหมือนกัน ทำไมต้องให้ผชดูแล คนรักกันมันต้องต่างฝ่ายต่างดูแลกัน

ใช่ การมีคู่คือการซัพพอร์ทกันและกัน ให้ชีวิต"ทั้งคู่" ดีขึ้น