ดูโกฮังแล้วร้องเหมือนหมา ถึงไม่รักก็ช่วยใจดีกับน้องหน่อยนะน้องตัวแค่นั้นเองงง โกฮัง บราวนี่ หิมะ 💞

ผมรู้เหมือนวาน

ทำไมมันเส้าจังว่ะ

ผมน้ำตาแตกตั้งแต่เจ้าของคนแรก บ้าเอ้ยย น้องได้จำเสียงรถได้เลยตามฮืออออ

นี่ชอบพาร์ทเจ้าของญี่ปุ่นสุดละ พอจบพาร์ทนี้ไปคือมันหม่นหมองทั้งเรื่องเลย หนังน่าจะต้องการสื่อให้เราเห็นแบบนั้นมั้ง

ผมก็ชอบเจ้าของคนแล้ว

ตอนที่โกฮังได้ไปทะเลอีกครั้งอีกคิดว่าโกฮังต้องคิดถึงคุณฮิโรชิมากๆแน่ๆ

นี่ชอบแก๊งเด็กที่บอกทางมากบอกทางพี่สาวพม่าแล้วบอกทางไอเลวนั่นไปอีกทาง เก่งมากเด็กๆ

ฉากทะเลน้องคงตอนในใจแน่ๆว่าผมไม่ได้มาครั้งแรกคั้บฮรึก