ทำไมคนไทยลืมง่ายอะ ทั้งเรื่องรัฐบาลกีฬาบันเทิงและอื่นๆ บางอย่างมันผ่านไปไม่กี่ปีเอง

ไม่ตามกระแสเดี๋ยวไม่มีเรื่องไปเม้าท์

แบบลืมง่ายเกิน เช่น บางคนเคยบริหารบ้านเมืองแล้วทำวีรกรรมไรไว้ก็ลืมหมด

จริง ลืมง่าย ให้อภัยง่ายด้วย

นี่ว่าคนรุ่นเก่าๆที่รู้เหนื่อยจะพูดส่วนเด็กรุ่นใหม่ก็ไม่ได้ตามด้วยส่วนนึง

แจกเงินไง ส่วนรุ่นใหม่ก็ไม่สนใจไปเลือกตั้งกัน ส่วนใหญ่มีแต่คนแก่ ได้แต่แบบเดิม

เอาแบบตามสิ่งที่ตามเสือกมานะ แบ่ง2ข้อ 1.อีบ้านฟ้าใช้เงินซื้อท้องถิ่นบ้านใหญ่

คนทั่วไป เช่นบ้านฉันพวกเขาผูกพันคุ้นหน้สคนพวกนี้ พอนึกไรไม่ออกก็เลือกมันเลย เพราะคนนี้เคยเห็นหน้า สังเกตง่ายใครตาย

ป้ายงานศพมาแล้ว1 ข้อ2คือพวกโดนแจกตัง คนไทยซื่อสัตย์ไม่เข้าเรื่อง เช่นเขาแจกรับและกา

จริงๆ มันผิดกระบวนการแจกแล้ว แต่ก็ถ้ารับมาไม่กาคนไทยก็เชื่อว่าเขาจะรู้ มันจะรู้ได้ไง

ลงหีบไปแล้ว

ก็ประมาณนี้ ไม่ลืมง่ายหรอกไม่เชื่อไปถามได้ เกลียดอีหนูไหม ตอนมันบริหารโควิด ตอบเกลียดหมดแหละ

แต่มันเกลียดแล้วไม่มากพอ เพราะดันไปติดสองข้อก่อนหน้า

ฉันพิมพ์ยาวแท้แต่มันมันพิมพ์ทีเดียวยาวๆยังไงน้อ._.

คนไทยไม่มีกระดูกสันหลัง พูดตรงๆเลยนะ คิดเองไม่เป็น คิดได้ก็ไม่ยืนหยัดกับความคิดตัวเอง โอนอ่อนง่าย

คนกทม.เป็นตัวชี้ที่ชัดเจนที่สุด เดี๋ยวก็ไปเชื่อคำกลวงๆ พวกนกหวีด เสร็จแล้วมาเชื่อคำกลวงๆด้อมส้มต่อ

ใครไม่กาก้าวไก่คือโง่หมด พวกชาวบ้านที่เขากาคนที่เขาเห็นว่าทำงานจริงๆ มีเสียงที่น้อยค่ากว่าพวกกทมกาเพราะพรรค

ถามนโยบายตอบไม่ได้สักคน ท่องมาเป็นนกขุนทอง คนนี้เลว คนนี้ขั่ว คนนี้จะโกง

แล้วพวกบันเทิงอะ คนไทยไม่มีสันหลัง ใครที่มันร้องเพลงเพราะถุกใจกู ต่อให้มันไปปี้เด็กประถมกูก็จะฟัง คนไทยมันเป็นงี้

พวกที่ปากบอกคนเท่ากัน แต่ดูถูกเสียงชาวบ้านมากกว่าใคร ย้อนกลับไปสิบปีแม่งไปเป่านกหวีด ทักษิณโฟเบียกันหมด

เรื่องฮั้วสว.ชัดสุด ตอนนั้นรัฐจะเอาเข้าคุกได้แล้ว เผอิญโดนปลดกันหมด กว่าจะมีกระแสก็ต้องให้ด้อมสัมพูด ใครกันแน่ ตาสีตาสา