Back
คือเหมือนเป็นสภาวะติดคอมฟอร์ตโซนมากๆ เช่นไม่ทำไรก็อยู่ได้ ส่วนบางคนมาถามคนเป็นซึ่มเศร้ามีแต่พลังงานลบๆ ไม่อยากคบ
หนูฟัง กูเป็นมา3ปีแล้ว ทำงานได้ปกติ เป็นextrovertด้วย เข้าสังคมขั้นสุด แต่มันก็เป็น
อย่าทำให้ซึ่มเศร้าดูเป็นโรค นอนเปื่อย อันนั่นก็มีช่วงและมันขึ้นกับระยะโรคอีก
จริง ๆ มันไม่ใช่ซึมเศร้า มันคือนีทอะ ที่คนญป.เป็นกันเยอะ เกิดจากรู้สึกกดดันจากสังคมไรทำนองนั้น
ฟีลแบบทำงานกดดัน ขีวิตไม่เอาไรแล้วทำนองนี้ แต่ไม่ใช่กลัวสังคมอะไร
มันค่อนข้างจะอุปนิสัยคนด้วยอะ ถ้าโดนประเคนให้ตลอดก็จะสภาพนั้น
กุก็เป็น แต่กุลูกคนเดียว
มันแบบไม่อยากรับแรงกดดัน ความคาดหวังอะไรทั้งสิ้น และคือคนขี้เกียจแต่รักสบายอะ ไม่ใช่อาการป่วยอะไร
แล้วกุกล้ารับประกันเลยเขามอบหมายงานเล็กน้อย แต่ไม่ทำข้ะ คนแบบนี้อะไม่ทำหรอกเพราะการเลี้ยงดู
มันส่อมาก เพราะกุก็เป็น ที่ไม่ทำเพราะ รู้ว่าต่อให้ไม่ทำ ครอบครัวก็ทำแทน
ซึ่ง ให้100%เลย แม่ พี่ทนไม่ไหวก็จะทำเอง ทีนี้ก็ไม่มีทางทำหรอก
แล้ววิธีที่ได้ผลที่สุดคือทำแล้วต้องได้ค่าตอบแทน
แล้วต้นโพสเขาก็บอกว่าพาหาหมอแล้วหมอบอกไม่ได้ใช่ซึมเศร้า ละคนโควทมาจะเถียงทำไมว่าจะให้ใช่ให้ได้ งง
แล้วเอาตรงถ้าน้องเป็นแบบนี้แต่เด็ก กุเคยคุยกับนักจิตบำบัด เขาบอกจะไม่ตีเป็นป่วยอะ เพราะนั่นคืออุปนิสัยปกติเรา
คือมันฟันธงอะไรไม่ได้อะ ถ้าเกิดที่บ้านใช้แต่ไม่ทำ แล้วคนอื่นทำแทน สุดท้ายมันก็ไม่ทำหรอก(กุก็เป็น)
เพราะแต่เล็กจนโตคนอื่นก็บ่นๆไปงั้น แต่สุดท้ายก็ทำแทน ทีนี้มันได้ใจอะ
ส่วนตัวกุอะเป็นซึมเศร้าแหละ และมีนิสัยแบบนั้นด้วยเพราะการเลี้ยงดู ก่อนกุจะป่วยก็สภาพงั้นอะมึง
แต่เล็กจนโต ซึ่งแบบนี้จะไม่เอามาวินิจฉัย
แต่กุสามารถตอบได้นะว่าน้องอะ กลัวความล้มเหลว แบบกุนี่ละ
มันมีจริงๆ ในญปฮิคิโคโมริไหม แต่อย่างที่เป็ดบอก ไม่ทำๆๆ พอคนในบ้านทนไม่ได้ก็ต้องทำแทน
ก็ต้องป่วยสักโรคละ เพราะรักษากินยา แต่ชาวเน็ตเทความเห็นว่าซึมเศร้าและเห็นใจกันล้นหลาม
แล้วเขาก็บอกแล้วว่าน้องเขาไปหาหมอแล้วไม่ได้เป็นอะไร มันเกิดจากที่ไม่เรียนม.ปลาย ไม่ทำไรเลย แล้วครอบครัวหาทางออกให้ตลอด
จนมันชินอ่ะ แต่เอาจริงนะถ้าไม่งัดตัวเองออกมาให้ทำไรสักอย่างมันจะลำบากตัวเองนี่แหละมากๆ
ที่แน่ ๆ กดดันอะไรลึก ๆ แล้วที่รักษาอะไรไม่มีการเปลี่ยนแปลง อย่าลืมว่าคนไข้ต้องให้ความร่วมมือด้วย และกุเชื่อว่าเด็กปกปิด
เพราะขี้เกียจคุย ไม่อยากยอมรับ กุก็เป็นอะ มันต้องแบบนักจิตจับจุด ไม่ถามให้กดดันทำงานอะ ถึงจะเล่า
แต่คือตราบใดที่น้องไม่มองว่ามันคือปัญหา มันก็จะไม่มีใครเข้ามาช่วยอะไรได้
อันนี้พอคนบอกนี่แหละซึ่มเศร้า คนก็มาแล้วว่าซึ่มเศร้าคนพลังงานลบอ่อนแอ บลาๆๆ
อย่าไปโทษโรค ขนาดนั่นนนน มันมีนิสัยสัมพัน แบบเป็ดบอก
มันอุปนิสัยเด็กด้วยอะ มันไม่ใช่จะซึมเศร้า กุว่าแม่งคืออิที่คนญป.เป็นเยอะอะ เพราะความกดดันนี่ละ
อ่านต้นโพสบอกว่าน้องไม่กินยา แอบทิ้งยา จนหมอเริ่มปฏิเสธการรักษา แค่ตกใจว่าทำไมคนถึงเทใจสงสารน้อง มากกว่าเห็นใจคนที่มาโพส
ก่อนอื่นต้องคุยกับนักจิตบำบัดเท่านั้นอะ ต้องเป็นคนที่ไม่จี้จุดให้ทำงานอะไรนั่นด้วย เอาตรงมันรู้อยู่แก่ใจนะ ว่าต้องทำ
คือง่าย ๆ รู้หมด ละคนยิ่งมาบอกย้ำ ๆ มันก็จะคิดแล้วแม่งก็ตะยิ่งปิดกั้น ตั้งแง่ว่าไม่มีใครเข้าใจ
แล้วก็จะกลบปัญหานั้นไว้ในใจ
สุดท้ายมันขึ้นกับตัวเด็กอะ คนรอบข้างเป็นห่วง แต่ความเป็นห่วงนั่นมันก็เหมือนมาพร้อมความคาดหวัง
คาดหวังให้ปกติ แต่มันก็ต้องย้อนขึ้นไปอีก แล้วปกติของน้องมันเป็นแบบไหน ถ้าสภาพงี้อยู่แล้ว ก็ไม่แปลกอะ
กุวฝก็เคยมีช่วงที่ตีกับตัวเองในความคิด อีกมุมมันก็แบบกุรับได้ แต่อีกมุมก็รับรู้ว่าคนคาดหวัง แล้วก็มากดดัน ตรงนี้ละ
ชั้นก็เป็นอยู่ตอนนี้ 5555 เอาตามตรงมันไม่ได้เข้าข่ายซึมเศร้า แต่เราก็ไม่ใช่หมออ่ะ ตามความคิดตัวเองคือมันรู้สึกชินที่อยู่แบบนี้ ร่างกายกับสมองมันเลยจำว่า ก็ไม่เห็นจะเป็นไร พ่อแม่เอือมแล้วไงไรงี้
แล้วเห็ดบอกน้องเอายาทิ้ง ไม่กินช้ะ ซึ่งนักจิตบอกกูว่ามันเป็นปกติของมนุษย์ที่จะปฏิเสธไว้ก่อน
วิธีที่เป็นทางออกเลยคือฝืนตัวเองลุกขึ้นมาทำอะไรบ้าง 555 ไม่ก็ครอบครัว พ่อแม่อ่ะต้องเลิกทำให้ลูกชิน ไม่งั้นก็เป็นงี้แหละ ไม่ทำอะไรหรอก ต้องใช้ไม้แข็งอ่ะ เพราะโตแล้ว ใช้ไม้อ่อนไม่ค่อยได้ผล
แบบน้องอาจจะอยู่ในสเตจไม่ยอมรับว่าตัวเองป่วยหรืออะไรก็ได้
เออ แล้วกุให้เลยร้อยทั้งร้อย พ่อแม่ทนไม่ไหวทำเองตลอด
บ้านกุก็เป็น555555 บ่นไปเหอะ แล้วคือคนแบบนี้อะยิ่งบังคับยิ่งต่อต้าน เพราะมันกดดัน
มันแก้ยาก แต่ไม่ใช่ว่าแก้ไม่ได้ พ่อแม่ต้องเลิกโอ๋ก่อน ใจต้องแข็งอ่ะว่าจะไม่ให้เงิน ถ้าไม่หางานทำไม่อะไรก็อยู่ไม่รอด แต่ถามว่าพ่อแม่ทำมั้ยก็คงไม่ (พ่อแม่นี่ก็เป็น555)
แม่งแบบต้องลุกขึ้นมาทำเองจริง ๆ อะ กุมีช่วงนึงคึกเหี้ยไรไม่รู้ก็ทำแม่งเลย มันจะต่อเนื่องก็ต่อเมื่ออยากทำเอง
เออ แล้วเท่าที่อ่านทวิตคือชัดมาก แม่งลูกคนเล็กอะ อม่ พี่ ทำให้ตลอดแน่นอน ตามใจหมด บ้านกุก็สภาพงี้อะ5555
พอเราทำอะไรจนมันติดเป็นนิสัยแล้วมันจะชินไปเองอ่ะ ยิ่งเราไม่ทำสมองกับร่างกายมันก็จะจำว่าไม่ทำก็ได้ นั่นแหละ คืนนี้เข้าใจคนน้องนะว่าทำไมถึงไม่ยอมทำอะไร ก็คนรอบตัวเป็นแบบนั้นอ่ะ จะต้องทำอะไรล่ะ 55
ละในทวิตน้องเหมือนกุเลย ไม่เรียนเพราะขก.เรียน ไม่ชอบระบบ ไม่อยากไปร.ร. ก็ลาออกแม่ง
ละพ่อแม่ก็ตามใจอะ ละก็สอบ ged เอา ละกุก็สนใจดิจิตอลอาทอีก แต่กุไม่เรียน กุตัวตึง ให้พ่อซื้อแทบเลทละวาดเลย
คือแล้วกว่าเราจะตระหนักได้ว่าควรฮึ่บมาทำอะไรสักที เวลามันก็ผ่านไปเร็วมากอ่ะ นี่ยังมานั่งคิดอยู่เลยว่าเมื่อก่อนชั้นทำไรอยู่วะ พ่อแม่โอ๋ตลอด กิน ๆ นอน ๆ อยู่นั่น
วาดได้8เดือน กุรุ้สึกหมดไฟง่ายมากอะ ติดๆดับๆ แต่คาอนข้างมั่นหน้า
รู้ตัวอีกทีก็ใกล้จะ 30 แล้ว แม่งโคตรจะเสียเวลา จะโทษแต่คนที่บ้านก็ไม่ได้ เราก็ไม่ค่อยกระตือรือร้นซะด้วยสิ 555 แต่ถามว่าผลพวงมันมาจากไหนก็มาจากการเลี้ยงดูนี่แหละเป็นหลักเลย
สุดท้ายพอมันไปถึงฝั่ง กุวาดได้แล้ว กุก็ทิ้งแทบเลทเลย5555555
เออ นี่ปีนี้25 ละ แต่เพื่อความสบายใจ เอาเงินพ่อลงหุ้นไว้แล้ว ไม่ให้กดดันเกินไป55555
พิมพ์ไปแบบนี้เหมือนจะคิดได้นะ แต่กว่าจะคิดได้ก็… 55555 ที่ผ่านมาก็เอาเรื่องเหมือนกัน ฮือ
ละพ่อแม่มีลูกตอนแก่อะ กุกลัวเขาตุยละกุไม่มีแดก
เลยต้องหา passive income สักทาง
จริงนะอันนี้เห็นด้วย พ่อแม่แม่ก็แก่ลงทุกวัน แต่เรายังมีงานทำ ก็เริ่มคิดแล้วว่าถ้าพ่อแม่ไม่อยู่แล้วเราจะเอาอะไรกินวะ ตื่นมาไม่มีใครทำอาหารหรือเตรียมนู่นนี่ไว้ให้แล้วอ่ะ
แต่งงานสมัยนี้ก็หายากอีก อยากตราย รัฐบาลก็ห่วยแตก อยู่ยากจังประเทศนี้
บ้านไม่ออก หาผัวจากไหน555555
แต่งานๆ พิมพ์ผิด 5555 ส่วนหาแฟน คงไม่หาละ เอาตัวเองยังไม่รอด จะบ้า 😂 จะหาทีคือยากค่ะ หันไปทางไหนก็เจอแต่ชายแท้ตีเมีย ชอบนอกใจ
ละครือนี่กะอยู่คนเดียวยันตายอะ ไม่เอาไรแร้วของแทร่
แต่มีแพลนตกลงกับพ่อแม่ว่าจะขายออนไลน์อยู่ กุไม่อยากทำงานดับคนอื่นอะ ต้องทำคนเดียวเท่านั้น
ในทางนึงอยู่คนเดียวก็ดีกว่าอยู่กับชายแท้นะ อันนั้นเราอาจจะตายก่อนจะแก่ ฮือ
คือกุค่อนข้างเพอเฟคขั่นนิสด้วยอะ น่าจะปสด.พอควร แล้วกลัวโดนคนอื่นด่าแล้วรับไม่ได้
5555555
กัวแค่นั้นละ กัวคนอื่นด่าละรับไม่ได้ จริงๆ ใจบาง
คือการเลี้ยงดูแม่งมีผลจริงๆ ตอนเด็กเปรตกว่านี้อีก แบบทุกคนหมุนรอบกุ
นี่ก็ไม่ต่างกับเป็ด เพิ่งเริ่มคิดได้เมื่อเดือนก่อนเอง ว่างงานมาสองปีละ แต่ไม่รู้จะทำอะไรเลยลงเรียนคอร์สออนไลน์ไปก่อน พอให้มีอะไรทำ ส่วนงานหายากจริง นี่ 26 ละ ที่ไหนก็ไม่ค่อยรับ สกิลไม่มี
นี่ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นเด็กเปรตนะ แต่พอลองมาคิดดูอีกทีก็ อื้ม 5555 เราอาจจะเป็นเด็กเปรตในสายตาคนอื่นก็ได้😂
เคยลองไปทำงานร่วมกับคนอื่น ทำได้สามวันครึ่ง รับไม่ได้ เหนื่อยคน5555555
ช่วงผู้ประสบภัยปัญหาการใช้ชีวิตมั้ยยังไง 555
อยู่ไม่เป็นด้วยอะ สกิลเอาตัวรอดในสังคมติดลบสุด แบบคิดไรก็พูดเลย เช่นร้านมีแมลงสาบ
ละพุดต่อหน้าลูกค้าแม่งเลย5555555 นั่นละ ตามสภาพอะ
ตอนแรกนี่ก็คิดว่าตัวเองไม่น่าเปรต แต่พอลองนึกย้อนไปมันก็เปรตอยู่นะ 5555
สู้ ๆ นะ นี่ก็เป็น นี่แบบอารมณ์ร้อนแล้วยังแสดงออกทางสีหน้าอีก แต่เข้าสังคมได้อยู่ เคยทำงานตอนช่วงจบใหม่ แต่บางทีปากไวไปนิด
สรุปคือ เคสน้องอะ อาจจะป่วยหรือไม่ ตอบไม่ได้ เพราะเด็กมันไม่เปิดใจอะ เคสขั้นคือมีปัญหาการนอนด้วยเลยบอกพ่อแม่พาไปหาหมอจิต
นี่ไปหาทั้งนักจิต ทั้งจิตแพทย์ แต่เจอประสบการณ์ไม่ค่อยดี ของน้องนี่ว่าต้องแก้ที่ตัวครอบครัวก่อนเลย แต่เห็นด้วยว่าน้องเขาดูไม่เปิดใจ
เท่าที่ตามอ่านมานะคือน้องใช้ชีวิตในสังคมได้ตามปกติ แต่แค่ชินกับความสบายอ่ะ คือจะอยู่แบบนี้แหละ อย่างที่บอกคือพ่อแม่อาจจะต้องใช้ไม้แข็ง ไม่งั้นก็เหมือนพวกเราอ่ะไม่ยอมทำอะไรหรอก
หมอกับนักจิตอะคนละส่วนกันด้วย หมอเขามีหน้าที่วินิจฉัยอาการ สั่งยา ด้านความรู้สึกไรเขาซัพพอทไม่ค่อยได้
คือเท่าที่ดูนะฉันรู้สึกว่าน้องติดคอมฟอร์ทโซน บวกกันกับการที่มันไม่ใช่แค่การปฏิเสธการรักษาแล้วอ่ะ
เพราะว่าถ้าบอกว่าใช้ชีวิตได้ตามปกติแค่แบบว่าไม่อยากออกไปไหนมันก็จะมีอารมณ์แบบว่าคนเราที่แบบไม่เอาอะไรเลยอ่ะมึง
เพราะว่ารู้สึกว่าอยู่แบบนี้ก็มีข้าวกินมีปฏิสัมพันธ์คือการเล่นเกมได้กับคนอื่นมีทุกอย่างอ่ะ
พอมันมีแบบนี้ทุกอย่างเข้าใช่ไหมคนเรามันก็จะเกิดความไม่อยากจะทำอะไรเพราะมันไม่ได้รู้สึกว่าทำไปแล้วแล้วยังไงอ่ะ
แล้วนักจิตอะ สำคัญมาก ถ้าเปิดใจกับคนนี้ไม่ได้ก็ต้องลองเปลี่ยน คือนั่นละ
ตรงนี้ฉันเห็นด้วยกันกับนกที่รู้สึกว่าอาจจะต้องข้ามขั้นไปใช้ไม้แข็งไหมหรือถ้าไปคุยกับจิตแพทย์มันจะคุยยังไงวะมึง
คือถามว่าฉันน่ะมีช่วงที่ไม่เอาอะไรเลยไหมมันก็มีนะคือรู้สึกเศร้ามากรู้สึกว่ามันหนักมากๆไม่มีใครมีวันเข้าใจฉันอะไรแบบนี้
แต่ว่ามันไม่ได้ถึงขั้นที่ว่าไม่ทำงานไม่ได้เพราะว่ายังไงอ่ะคือมันก็ต้องทำงานไปถึงแม้ในใจเราจะรู้สึกว่าแบบเศร้ามากแย่มาก
แต่ว่าน้องของคนในทวิตอันนี้มันเหมือนแบบว่าถ้าไม่ทำอ่ะไม่ไม่ก้าวข้ามไปอ่ะมันก็อยู่ได้ไงมันอยู่ได้ด้วยปัจจัยพื้นฐาน
นี่ก็ปฏิสัมพันธ์ได้ปกติเหมือนกัน แต่ไม่ใช่ไม่อยากทำไรเลย มันทำที่อยากทำได้ตลอด อันนี้ยังไม่นับป่วย
ไอที่ทวิตเล่าอะ มันคืออุปนิสัยน้องอะ มันไม่พอจะปักว่าป่วยจริง ๆ
ถูก!!!! แล้วคนก็ไปเทว่าป่วยไงคนไม่เข้าใจ ทีนั้อีกพวกมาล่ะ
ของนี่ที่นอนกระดิกตีน นั่งตอบเยลก็เพราะไม่ทำงานการนี่ละ5555555
มาแบบไม่ชอบคนเป็นซึ่มเศร้านั่นนี้ โอ้ยสู บางคนก็คุยกับฉันปกติมาก พอบอกป่วยทำท่าตกใจ
มีช่วงนึ่งฉันตั้งคำถามการมีอยู่ของตัวเองมาก แบบทำไมเราต้องทำนั่นนี่ ทำไปทำไม แต่ที่ต้องทำเพราะไม่มีเงินซื้อข้าว
แล้วคือที่คนเข้าใจผิดเยอะมากเลย เป็นซึมเศร้าต้องเข้าสังคมนะ แต่ถ้าคนที่มีอุปนิสัยไม่ชอบเข้าสังคม บีบให้ไปเข้าอันนี้แย่
เผลอ ๆ เป็นหนักกว่าเดิมอีก5555
มาก โรคกับนิสัยส่วนตัวไม่ได้ไปด้วยกันนะ มันคนล่ะกรณี
อยู่บ้านสบาย ๆ ใครจะอยากไปหางานทำให้เหนื่อยอ่ะ เอาแค่นี้ก็พอ 55555
คือทุกคนมันไม่ได้ชอบเข้าสังคมอะ ถ้าปกติเก็บตัวเล่นเกมฟังเลพงดูตุนอ่านนิยายสบายใจ ก็คือปกติเราไง
โรคทางจิตใจดูถูกทำให้เข้าใจยาก ทั้งที่บางครั้งการมาของพวกมันมาจากร่างกายก่อนด้ว
ค้นพบประสบการณ์ใหม่
ในดินแดนไร้ตัวตน
Get it free on
Get it free on